Achterbankmediation

Een trigger van hout
Ik zit met mijn man en onze drie zoons in de auto. In onze nieuwe auto. Ik rijd, iets wat maar heel zelden voorkomt. Meestal rijdt mijn man. Ontzettend ouderwets ja, dat klopt, maar daarover vertel ik graag een andere keer meer :). Met de nieuwe auto rijd ik – net niet – tegen een paaltje.

Het advies van een vijfjarige
Mijn man en ik krijgen ruzie. Hij vindt dat ik niet oplet. Ik schrik van zijn reactie en ga tekeer tegen hem. Als het even stil is, zegt onze jongste zoon vanaf de achterbank: “En wie van jullie is hier nu de grootste om als eerste sorry te zeggen?”.

Het gewicht van sorry
Sorry, nooit makkelijk. Zeker niet als je eigenlijk gewoon nog over de zeik bent. We merken gelukkig allebei dat dat we ons ego minder belangrijk vinden dan het voorbeeld dat we onze zoons geven, dus zijn advies wordt opgevolgd. Wie dat precies doet, laat ik even in het midden :).