Best leuk, borrelen met en idioot. Maar niet te lang.

Hoe mijn kennis met idioten omgaat

Ik sta op een borrel met een kennis. Ze vraagt aan mij hoe ik dat doe, een conflict oplossen zonder de ander. Dat is natuurlijk onzin, dat kan helemaal niet, volgens deze kennis. ‘Neem nou mijn baas,’ gaat ze verder, ‘een totale idioot’. ‘Het feit dat hij een idioot is, dat kan ik toch niet zelf oplossen’?

De schijnbare onmogelijkheid van 2-minuut-conflictoplossing

Ze vraagt of ik het toch even heel kort kan uitleggen, zo’n oplossing. Ik begin ermee dat je een ander of iets wat gebeurd is niet kan veranderen. Wat je wel kan veranderen is kiezen hoe je ergens mee omgaat. Ze onderbreekt me en zegt; ‘dat klinkt allemaal heel leuk, maar zo werkt het niet. En trouwens je kent mijn baas niet, dus je weet ook eigenlijk echt helemaal niet waar je het over hebt’.

Jij moet anders

Wel even een snelle oplossing willen, maar niet willen luisteren. Nee, die ander, die moet eens even heel anders doen, dingen zeggen waar ik het mee eens ben, en sowieso zich normaal gedragen.

Ben ik even idioot blij dat ze mijn collega niet is.

Doe je ogen eens dicht, hoeveel idioten heb jij op je werk? Maak eens een lijstje.

Hm. Misschien toch eens naar kijken