It’s a dirty job but iemand moet de schuld krijgen van een teleurstelling

Oprechte liefde tijdens het verkoopgesprek

Mijn man en ik zitten aan tafel bij de keukenboer. Of boerin eigenlijk, het is een vrouw. Na uren uitzoeken en meten, is de keuken uitgezocht en de deal eindelijk rond. Blij dat het erop zit, maken we nog even gezellig een kletsje met de verkoopster. Dan begint de vrouw over haar enorme teleurstelling.

Die klote fiets naast dat nieuwe huis

De vrouw zegt dat ze er vanuit was gegaan meer keukens te verkopen in onze nieuwbouwwijk. ‘Dit is helaas niet gebeurd’, zegt de vrouw. Ze weet wel precies hoe dit komt, gaat ze verder; ‘Het komt omdat dat gewoon allemaal van dat bakfietspubliek is’. Bij het uitspreken van het woord ‘bakfietspubliek’ lijkt ze een beetje over haar nek te gaan.

Wij hebben ook een bakfiets

Je zit er zo in hoor, in een andere groep. Bij iemands minste of geringste ongemakje, word je snoeihard veroordeeld. Hop. Jij bent dom want jij komt niet bij mij kopen.

Met je achterlijke fiets.

Herken je dat? Dat je bij een eigen ongemak de ander keihard de schuld geeft en dat je dan toch niet helemaal van het ongemak af bent?

Wil je daar toch eigenlijk wel vanaf? Ik help je graag!