Rode rozen, een reet en een mooie afloop

Het kan nog net
Ik zie een man aan het einde van de middag, net voor sluit, nog even gauw de bloemenstal binnen rennen. Hij wil een bos rozen kopen voor zijn vrouw. Gewoon, omdat hij van haar houdt. Ik zie aan zijn gezicht hoe blij hij met dit voornemen is. Vriendelijk groet-ie de bloemist.

Bloemisten houden van mensen
De bloemist heeft er geen zin in. En dat is nog zacht uitgedrukt. De bloemist negeert de man en als hij hem iets vraagt, snauwt hij hem af. De man zijn vrolijke bui slaat om. Hij staat op het punt om tegen de bloemist te zeggen; ‘Weet je wat jij doet? Steek die 50 rode rozen lekker in je reet en alvast een prettig weekend’. Maar hij doet het niet.

Bloemisten hebben ook liefde nodig
De man stapt op de bloemist af en vraagt; ‘gaat het wel?’. De bloemist vertelt dat zijn moeder in het ziekenhuis ligt en dat hij zich heel erg zorgen maakt. Een mooi gesprek volgt. Een tijdje later loopt de man met zijn 50 rozen blij naar buiten. Blij met het verschil dat hij heeft gemaakt. En ook blij dat hij die 50 rode rozen heel heeft kunnen houden.

 

Probeer het ook eens een keer deze week! Slik je eerste -minder vriendelijke- reactie in en stel een belangstellende vraag.