Sokken, vieze koffiekopjes en ander leed

 

De kop van je partner

Tegenover mij zit een stel. Ze willen graag samen, maar het lukt ze niet. Ze maken ruzie over alles. Over de vuilniszak, de afwasmachine en de sokken die naast de wasmand in plaats van erin rusten. Het lukt ze niet om dat om te buigen. De intentie is er wel, maar de uitvoering hapert. “Hoe kunnen we in godsnaam een gesprek voeren als ik eigenlijk het liefst zijn kop eraf wil rukken?” verzucht de vrouw.

 

Van een koffiekopje komt zomaar oorlog

Je man zijn kop eraf willen rukken, je kent het gevoel wel. Waarom hoor je me niet? Ik heb het je al 864 keer gezegd. Of je het dopje van de tandpasta er misschien op wilt doen, een keer zelf met een initiatief voor een dagje uit komt, of even het vuilnis buiten wilt zetten. Ik vind je een paardereet. Zo omschrijft ze wat ze van hem vindt als hij zijn lege koffiekopje weer gewoon op tafel laat staan.

 

Wereldvrede door tandenpastadopje

De eeuwige echtelijke twistpunten, we kennen ze allemaal. En heel eigenlijk gaan ze nergens over. Er zijn veel ergere dingen in de wereld. Maar waar dat dopje voor staat, daar zit-ie. Erkenning, aandacht, gezien worden. Als we dat toch eens zouden zien. Man, man, man. Wereldvrede, ik zeg het je.